Það er júní, tíminn þegar lóan kallar á mig alla leiðina þaðan. "Komdu" segir hún, "komdu". Bjartar sumarnæturnar birtast mér í draumi. Ilmurinn af blautri moldinni, mýrinni. Ýlustrá. Baldursbrá. Axlirnar lyftast, brjóstið opnast og hleypir vorinu inn. Flumbrugangurinn í eftirvæntingunni slekkur kertalogann og kveikir á sólinni. Tímamót, sumarmót.

Segir stúlkan og vefur utanum sig einu teppinu enn. Hellir í sig enn einum tebollanum sem kólnar á methraða. Suð í tölvunni ómar eins og snark í eldi, hún iljar sér við hitann frá lyklaborðinu.

Karna
- alltaf andstæð -