Í sannfæringu um að sól og bbq (þá meina ég þetta með kolunum, ekki kórollan) vegi upp á móti snjó og rjúpuketi ákvað hún að verja júletíðen þarna hinummegin - þar sem hún hefur dvalið síðustu þrjú árin en hefur enn ekki hugmynd um hvernig hún endaði þar uppi. Lítið fór fyrir munaðarleysingjajólaundirbúningi en tíminn færði fregnir um að þau væru á leiðinni, jólin, eins og vanalega. Svikin sólinni, voru jólainnkaupin gerð í rennandi rigningu. Tortellini, ostur og rauðvín. Minnir óneytanlega á munaðarleysingjapáskana sem þær Lóa vörðu á Ullartanganum sextán ára gamlar, bryðjandi hrátt pasta og sötrandi rauðvín.

Tólf mínútur í jól áttaði hún sig á aðstæðum, og jólaskortinum í hjartanu. Jólasturta og ríkisútvarpið, bíddunúvið - já, kanill og negull í pott, hvað með að þurrka mylsnuna af eldhúsborðinu? Vökva blómin - æ nei, þau eru að drukkna í rigningunni! Hólíkrapp... kveikja á seríunni, rauðvín í glas... stelast í ólífukrukkuna. Djúpurnar frá mömmu, já lakkrís og nóasúkkulaði. HEY! Baggalútur. Þar kom það, þeir eru jólin!

Klukkan slær jólin inn.

Á hvítum náttslopp í rolluinniskóm, nýböðuð og vel greidd. Henni sýnast tvær flugur elskast á eldhúsbekknum, hjartað er meyrt og hún óskar ástföngnu flugunum gleðilegra jóla. Við nánari aðgát reynist þetta könguló, í miðju kafi að tortíma flugu. Með jólaviljanum tekst henni að sjá fegurð í aðtæðunum, köngulónni að veiða sér dýrindis jólasteik.

Jósep sendir sms.

Verði ykkur rjúpan að góðu, rjómarúsínubrauð!
Amen.

Karna
- Ég kemst í jólafíling, geggjaðan jólafíling! -